وقتى كه قلب اشعار اين نكته نمود خضوع پيدا خواهد كرد و به اعضا و جوارح سرايت خواهد نمود . « عن النّبيّ صلّى اللّه عليه و آله أنّه رأى رجلا يعبث بلحيته في صلاته فقال : أما إنّه لو خشع قلبه لخشعت جوارحه » « 1 » . چه شده است اگر در حضور يك بزرگ دنيائى ايستاده‌اى كمال ادب را رعايت مىكنى امّا در حضور پروردگار قهّار اين قسم مىايستى ؟ ! زهى بىشرمى و بسى بىحيائى ! كسى كه خضوع ندارد ايمان ندارد و هرگاه كسالت داشته باشد منافق خواهد بود : « وَ إِذا قامُوا إِلَى الصَّلاةِ قامُوا كُسالى » « 2 » . دويم آنكه از لغو روگردان‌اند . القمّي « 3 » : « عن الغناء و الملاهي » . و عن أمير المؤمنين عليه السّلام : « كلّ قول ليس فيه ذكر فهو لغو » « 4 » . و عن الصّادق عليه السّلام « إن يتقوّل الرّجل عليك بالباطل أو يأتيك بما ليس فيك فتعرّض عنه للّه ! » « 5 » .

--> ( 1 ) - مستدرك الوسائل : 5 / 417 / 3 . : « نقل است كه روزى رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله مردى را در حال نماز ديد كه با ريش خود بازى مىكند پس فرمود : بدانيد كه اگر قلب او خشوع داشت حتما اعضاى بدن او نيز تبعيت مىنمود » . ( 2 ) - النّساء : 142 . : « [ منافقان ] و چون به نماز برخيزند با گرانى و كاهلى برخيزند » . ( 3 ) - يعنى تفسير على بن ابراهيم قمّى ، و در آنجا و نيز در بحار ( 66 / 45 ) ذيل آيهء « وَ الَّذِينَ هُمْ عَنِ اللَّغْوِ مُعْرِضُونَ » گويد : مراد از لغو : « غناء و ملاهى است » . ( 4 ) - الفقيه : 4 / 404 / 5876 . : « هر گفتار خالى از ذكر لغو است » . ( 5 ) - در تفسير مجمع البيان از امام صادق عليه السّلام نقل است كه در بيان « اعراض » در آيهء شريفهء « عَنِ اللَّغْوِ مُعْرِضُونَ » فرمودند : « هرگاه كسى با سخنان باطل بر تو دروغ بندد و يا از تو تعريفى كرد كه در تو نبود ؛ براى خدا از او دورى كن » .